Feliks Konderko

Feliks Konderko, używający pseudonimu Jerzy, urodził się 7 czerwca 1908 roku w Młodzawach, na terenie obecnego Skarżyska-Kamiennej. W 1939 roku uczestniczył w obronie Modlina. Od października tego roku działał w Tajnej Organizacji Wojskowej w Skarżysku-Kamiennej, a następnie w Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej. W latach 1940-1943 organizował konspirację w rejonie Nowej Słupi, posługując się nazwiskiem Wacław Pawełkiewicz. Od maja 1943 roku był związany ze Zgrupowaniami Partyzanckimi AK „Ponury”, a później z I batalionem 2 pułku piechoty Legionów AK. Pełnił funkcję szefa 1 kompanii i brał udział w walkach m.in. na Wykusie oraz pod Radoszycami, Dziebałtowem, Lipnem, Chotowem i Osiecznem. Gromadził także fotografie oddziałów.

Po rozwiązaniu Armii Krajowej w styczniu 1945 roku tworzył komórki organizacji NIE i Delegatury Sił Zbrojnych w rejonie Wąchocka i Skarżyska-Kamiennej. Aresztowano go 25 maja 1945 roku. Został skazany na osiem lat więzienia, lecz w styczniu 1947 roku darowano mu karę, a 17 stycznia wyszedł na wolność. W czerwcu 1947 roku ożenił się i wyjechał do Gdańska, gdzie pracował jako mechanik precyzyjny w Zakładzie Remontowym Energetyki. Zmarł tam 2 kwietnia 1969 roku. Został pochowany na cmentarzu parafialnym Parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Skarżysku-Kamiennej. Odznaczono go Krzyżem Walecznych i Krzyżem Armii Krajowej.

Na podstawie artykułu „Feliks Konderko” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.