Rachmil Bryks

Rachmil Bryks, znany także jako Jerachmiel Bryks, był żydowskim poetą i nowelistą piszącym w języku jidysz. Urodził się 18 kwietnia 1912 roku w Skarżysku-Kamiennej i wychowywał się w chasydzkiej rodzinie. W młodości przeprowadził się do Łodzi, gdzie występował w teatrze jidysz oraz pracował jako kapelusznik i malarz pokojowy. W czasie II wojny światowej przebywał w łódzkim getcie, a w 1944 roku został wywieziony do Auschwitz, a następnie do kolejnych obozów. Wyzwolono go 2 maja 1945 roku. Po wojnie mieszkał w Szwecji, a w 1949 roku przeprowadził się do Nowego Jorku, gdzie zmarł 2 października 1974 roku.

Zadebiutował jako poeta wierszem opublikowanym w łódzkim czasopiśmie jidysz „Inzl”. Po wojnie publikował w prasie jidysz w różnych krajach. Wydał książki poetyckie, powieści, opowiadania i wspomnienia, w tym utwory poświęcone gettom i obozom koncentracyjnym. Jego książki tłumaczono na angielski, hebrajski, niemiecki, włoski i szwedzki. Od 1946 roku był mężem Hinde Irene z domu Wolf; mieli dwie córki.

Na podstawie artykułu „Rachmil Bryks” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.